Toen ik het een tijd geleden had over de Keesing Lada, kreeg ik nogal wat reacties met vragen over die bijzondere benaming. Keesing dat was de uitgever van het toenmalige veertiendaagse Keesing Auto Magazine (1978-1982) en – iedereen had het vrij snel over ‘de Keesing’ – geïnspireerd op wat een Engels rally-magazine eerder deed, vatte Marc Martens (later Auto & Sport, VTM Vroemtuigen, Turbo Magazine en tenslotte Circuit Zolder) het idee op om via reportages in “de Keesing” de bouw van een rally-Lada op te volgen.
In nummer 18 van 27 september 1980 werd onder de kop ‘win een rallywagen’ de wedstrijd gelanceerd en kon men lezen dat men voortaan in elk nummer van Keesing Auto Magazine de voorbereiding van een Lada 1500 S zou kunnen volgen, tot en met de ‘doop’ ervan in de Boucles van Spa en dat de rijklare Lada uiteindelijk zou verloot worden onder de lezers! Waarom een Lada? Er was uiteraard ondersteuning van de Belgische Lada-invoerder – koken kost geld – en bovenal had Teddy Pilette tijdens de Boucles dat jaar bewezen dat zo’n Lada een aardige deun kon meeblazen, de genaamde Hyosti Hamalainen nestelde een groep 2 1300cc-versie in de Finse 1000 Meren in de top 10 en in het toenmalige Oostblok waren de Lada’s de enigen die erin slaagden gelijke tred te houden met de hooggeprezen Skoda’s RS 130!
Voor de voorbereiding en het volledig ombouwen van wat de Keesing Lada moest worden, deed de redactie een beroep op Guy Moerenhout – anno 2026 bekend van het in Lier gevestigde Quadra Abarth & Rally Collection Museum – die al eerder vanuit zijn Mortselse garage de Lada van Pilette klaarstoomde en voor de Condroz Rally ook een Lada runde voor de Brusselaar.
Marc Martens had de groei van “de drie Musketiers” Droogmans-Duez-Snijers op de voet gevolgd en wist dat Snijers voor de Boucles stuurloos dreigde te vallen. Geen beter idee dan deze belofte in de Keesing-Lada te droppen, oordeelde mijn later betreurde collega, maar Flory Roothaert, jeugdvriend van Keesing-publiciteitsdirecteur Guido Rijmenans, kreeg de voorkeur. Na Spa zou het de beurt zijn aan de redactie van ‘de Keesing’ om aan boord te kruipen van ‘onze’ Lada en die niet te onderschatten missie ging naar Marc Martens, himself, en debutant-co André Vrijdag, redactiesecreratis. De derde uitstap stond gepland voor de Ronde van Brabant, toen een topper in de regionale en Vlaams-Brabantse competitie, en hiervoor werd een beroep gedaan op de De Maegd-broers, die met Autostal Duindistel het beste resultaat behaalden in de (aan regionale rally’s voorbehouden) Keesing Beker.
In dezelfde pagina’s van het Spa/Keesing Lada-nummer konden we, last minute, lezen dat Patrick Snijers zekerheid had verkregen over deelname in Spa en er kon aantreden in de bij Churchill door Eric Symens gehuurde Escort RS 1800 Groep 4 waarmee Snijers-Colebunders eerder hadden deelgenomen aan de Limburgia Rally…
Na de eerste kennismaking met de strikt standaard-Lada – volgens het toenmalige FISA-jaarboek heette de auto ‘Shiguli VAZ 2103’ – in Deel 1, ging het in de nummers 20 en 21 over het voorbereiden van de groep 2-motor, daarop schreef Marc Martens in Keesing Auto 22 alles over de koppeling, de versnellingsbak en de achteras. In nummer 23 volgde de ontwikkeling aan de ophanging en de remmen. In het laatste nummer van 1980 en nummer 1 in 1981 werd er toelichting gegeven over het koetswerk en het aanpassen van de elektriciteit. In nummer 2 werd er samen met specialist/technisch adviseur Vic Heylen testgereden op Circuit Zolder en volgden de eerste verbeteringen, waarna in nummer 3 van Keesing Auto werd ingegaan op het aspect van de banden, papierwinkel – inschrijving, vergunningen aanvragen – en het organiseren van de service voor de Lada #88.
En dan volgde het Grote Debuut van de Keesing-Lada ‘made by Moerenhout’ met Flory Roothaert en co Christian Wauters. Voor de jongere lezers: Roothaert had voordien naam gemaakt in de zeer Antwerps gekleurde BASC-rally’s – piratenwedstrijden, VAS avant la lettre -, was nadien zowel in rally als op circuit een vaste waarde en beleefde in de jaren zeventig hoogdagen als officiële rijder van het Opel Dealer Team, maar herhaalde ‘sorties’ zadelden hem op met het imago ‘snel, maar nooit voor lang’.
Na een moeilijke start – bij de passage in de Gué des Artistes-beek sloeg de delco nat – stonden Roothaert-Wauters 46ste op een totaal van 110 van de 142 starters. Drie ‘boucles’ had de Lada het goed uitgehouden (met een 32ste tijd in de etappe op Francorchamps) maar té weinig tijd bij de service om de stukke uitlaatcollector reglementair te vervangen, deed de teamleiding besluiten om de Lada #88 vroegtijdig naar het opgeverspark te verwijzen.
Zei Flory toen over zijn wedervaren: “Ondanks de opgave vind ik dat jullie project bijzonder geslaagd mag genoemd worden. Met een auto die gebouwd werd voor een liefhebber en zoals hij ook door een liefhebber zou geprepareerd worden, was dit resultaat boven de verwachtingen.”
Het debuut van het duo Martens-Vrijdag in de Ster der Maasvallei-klassieker was van zeer korte duur: in de allereerste kilometers van de eerste klassementsproef werd de Keesing-ploeg verrast door een onaangenaam geluid ‘ergens vooraan’ en niet veel later volgde een harde knal: een vuistgroot gat in het motorblok, exit de Lada #28. Na onmanteling van de motor en ontleding van de schade kon er enkel besloten worden dat er wellicht even ‘boven de toeren’ was geschakeld geweest of zoals Marc achteraf schreef: schoenmaker, blijf bij je leest.
Over het doen en laten van de De Maegd-broers in de Keesing Lada bleven we tot hiertoe in het ongewisse: na de achtereenvolgende verhalen die tweewekelijks in ‘de Keesing’ verschenen, vonden we niets terug over de deelname, resultaat van de Lada in de bewuste Ronde van Brabant! En met reden, want na de Ster des Maasvallei kon de auto niet tijdig opnieuw rijklaar gemaakt worden en zagen de De Maegd-broers geen andere oplossing dan met de vertrouwde BMW 320i in Halle aan de start te verschijnen. Er kon aldus geen passend slot meer geschreven worden over de Keesing Lada.
Na de strapatsen van Roothaert-Wauters en Martens-Vrijdag zou de Lada verloot worden onder de lezers van Keesing Auto Magazine. Van bij Deel 1 van de reportages prijkte er telkens een uit te knippen bonnetje, en om de Keesing Lada in de wacht te slepen, volstond de tien bonnetjes, samen met een deelnameformulier in te sturen en… het juiste antwoord te vinden op de schiftingsvraag: op de toenmalige sintelbaan van het Bosuilstadion gingen achtereenvolgens Patrick Snijers, Ignace Snoeck, Gaby Goudezeune, Robert Droogmans, Guy Colsoul en Willy Plas voor één rondje 400 meter hardlopen en het was aan de lezers om te raden wie de snelste, jawel, rondetijd had laten afklokken. Om hen enigszins een idee te geven van zo’n snelle ronde op de sintelbaan, kwam eerder Dirk Vermeersch aan de beurt en op die koude winterdag zette de huidige wijn- en bierboer 1’12” 38 op de chrono. De dag dat Snijers & Co aan de beurt kwamen, was het behoorlijk warmer en met 1’06”13/100 bleef de latere Bastos-rijder daar de snellere van Snoeck, Goudezeune, Droogmans, Colsoul en Plas. Tussen de 1.640 inzendingen kwam lezeres Maria Bollen te voorschijn als gelukkige en werd aldus later tijdens het weekend van de 24 Uren van Ieper in de Kattenstad verwacht om de sleutels in handen te krijgen van de dan rijklaar gemaakte Keesing Lada.
Het opzet van Marc Martens om weliswaar met hulp van technici zoals Guy Moerenhout en Vic Heylen zelf een ‘rally auto’ te bouwen, had veel te maken met het bieden van ‘betaalbare autosport’. Wat had de gehele campagne uiteindelijk gekost? Op uitzondering van de banden – kies je voor nieuwe rubbers of kan je door topteams gebruikte banden voor een prikje kopen? – en gestart met de aankoop van een nieuwe Lada, goed voor (omgerekend) 1202 €, kwam het totale budget voor de Keesing Lada neer op 4462 €.
“Om met deze auto écht vooraan mee te strijden in een provinciale rally komt deze Lada twintig paarden te kort, maar hoog eindigen kan. Wat wij in Spa aan de hand hadden, was spijtig. Maar voor een auto die toen zijn eerste wedstrijd reed, was het beslist meer dan behoorlijk. En wat jullie (Martens-Vrijdag, nvdr) meegemaakt hebben, schrijf je maar op de rekening van de onervarenheid,” klonk het besluit van de meer ervaren Roothaert.