Met het vertrek van Erik Weijers als grote baas van Circuit Zandvoort moet ik ontegensprekelijk terugdenken aan de passage van TCR Benelux daar aan de Nederlandse Noordzee, achtereenvolgens in het kader van het DTM-weekend en de Jumbo Racedagen, voorheen nog Family Days by Max Verstappen. Dat TCR Benelux, made by Kronos Events, telkens voor een uitverkocht Zandvoort kon aantreden, was zonder enige twijfel de verdienste van Erik Weijers.
Als enige bij Kronos Events die de Nederlandse taal machtig was, sprak het voor zich dat ik de aangewezen persoon was om in het kader van een Be-Ne-Lux-kampioenschap de gesprekken te voeren met KNAF, de Nederlandse tegenhanger van RACB, V-Max Racing Management en Circuit Zandvoort. Maar voor de ‘Hollanders’ sprak én schreef ik ‘Vlaams’ en daarom kwam op aangeven van KNAF Claire Dubbelman postvatten als mijn Nederlandse collega en vooral contactpersoon met KNAF. Samen was er veel overleg – onze vaste afspraak hadden we ergens op de autosnelweg vlakbij de Nederlands-Belgische grens – maar zowel in Naninne als op het KNAF-kantoor werden vragen gesteld over de werking van het Belgisch-Nederlandse duo: Claire was nooit live aanwezig in Naninne – dat was ook zo afgesproken – en ik had nooit rechtstreeks contact met iemand van KNAF. Niettemin hadden haar contacten met Circuit Zandvoort ertoe geleid dat zij het dossier van het DTM-weekend naar zich had toegetrokken. Ik hoefde mij hierover geen zorgen te maken en kon mij volledig concentreren op het rond- en vol krijgen van het deelnemersveld voor de eerste afspraak van het seizoen.
Precies na afloop van het openingsweekend van TCR Benelux op Spa wou Claire mij spreken en volgde haar mededeling dat zij niet verder kon blijven werken voor Kronos Events. De ‘afstand’ met Naninne had niet bijgedragen tot het verbeteren van de samenwerking en daarom verkoos zij af te haken. Ik had volkomen begrip voor haar beslissing, zelfs al kreeg ik hierdoor het volle DTM-dossier op mijn boterham. Dat Claire wel degelijk de geknipte persoon zou zijn geweest om aan mijn zijde voor een professionele toets te zorgen, toonde zij later toen zij door de FIA werd gepromoveerd tot F1 deputy race director!
Het ontdekken van een extra lijvig te respecteren draaiboek en een moeilijk aanspreekbare Duitse contactpersoon – de naam van Joe Franz zal ik niet vlug vergeten – bezorgden mij meer dan één slapeloze nacht en vaak ten einde raad, was er gelukkig Erik Weijers om bij de Duitsers heel wat zaakjes te regelen. Ik herinner mij dat we een strikt paddockplan dienden in te vullen, met alle juiste maten van vrachtwagens en tenten en dat we er nooit in slaagden om alle teams op de voorziene té kleine plek onderdak te geven en alles in te tekenen. Ondanks mijn herhaalde oproepen om het vooralsnog uit te klaren, bleef het windstil aan de andere kant van de Belgisch-Duitse grens. ‘We lossen het wel op”, klonk Erik op geruststellende toon, en zodoende kwamen ook de telefoonnummers van Eriks rechterhanden Niek Oude Luttikhuis en Menno Weeda op mijn priority lijstje te staan.
En, ja, toen wij als eersten Circuit Zandvoort betraden, bleek dat we de hele Parking B, gelegen net voor het tunneltje onder het circuit, te onzer beschikking hadden en er zelfs plaats was om een terras met strandstoeltjes op te stellen en er op die manier een heuse TCR Benelux-paddock van te maken. Over de races zelf, herinner ik mij de overwinning van het RNT-duo Dejonghe-Dupont in de Long Race en de sprintzeges van Norbert Michelisz, in de Boutsen Ginion Honda, Vincent Radermecker – de allereerste van VW in TCR! – Loris Hezemans, dan samen met Olivier Hart in een SEAT van Ferry Monster, en Jeffrey Van Hooydonk in een SEAT van Bas Koeten Racing.
Dat Van Hooydonk aan de bak kwam in TCR Benelux had alles te maken met Ghislain Cordeel. Om later in het seizoen te mogen starten in Formule Renault 2.0 diende de dan 17-jarige Cordeel een upgrade te verkrijgen van zijn vergunning, of minstens drie extra resultaten voor te leggen. Mike Van Hooydonk, vader van, ontfermde zich over Cordeel en gezien wij elkaar goed kennen en ik kon terugvallen op mijn kennis van de RACB-regels, suggereerde ik Mike de TCR Benelux-oplossing, mits het huren van een auto bij Bas Koeten Racing. Met Cordeel als co van Jeffrey Van Hooydonk in zowel de Long Race als solo in Race 1 en Race 2 verkreeg hij aldus de vereiste drie resultaten en, ja, ik kon een bijkomende auto op de entry invullen voor de afspraak op Circuit Zandvoort!
Hoewel er uiteindelijk met de Duitsers goed werd samengewerkt, lieten zij vrij snel weten dat er voor 2017 geen herhaling kwam van TCR Benelux in het voorprogramma van de Nederlandse DTM-round. En met de steeds toenemende interesse voor TCR Benelux vanuit het Noorden moésten we het DTM-weekend zien te vervangen en dat besefte Erik maar al te goed. Hij kwam daar op de proppen met de Jumbo Racedagen en met als top of the bill Max Verstappen, die rondjes kwam draaien met de F1 Red Bull. Een unieke gelegenheid voor de Nederlandse fans om Max at home aan het werk te zien, want het was na de laatste Dutch Grand Prix in 1985 nog wachten tot 2021 vooraleer de Formule 1 en dus Verstappen zouden aantreden in zijn eerste Nederlandse Grand Prix. Met Verstappen als hoofdattractie en verder kinderkartbaan, reuzenrad, stuntshows en diverse muzikale optredens moest het een evenement worden voor alle leeftijden. Ter afwisseling van alles wat rond Verstappen draaide – handtekeningsessies, Red Bull merchandise, de Verstappen-webshop en toegang tot de twee pitboxen – slaagde Erik erin om ruimte te maken voor TCR Benelux en de vijf voorziene races (Qualifying Long Race en vier sprints).
Voor de ogen van volle tribunes en zo’n 50.000 toeschouwers langsheen het Circuit verschenen er liefst dertien Nederlandse rijders op de grid en wonnen Guillaume Mondron en Italiaan Giacomo Altoé in de Delahaye VW Golf GTI de Long Race. Lémeret zegevierde met de Boutsen Ginion Honda in Race 1, Altoé zette de Golf ook in sprint 2 vooraan en Noorderbuur Jaap van Lagen tenslotte domineerde in de Audi van Certainty Racing Team de twee laatste sprintjes. Niemand wist dan dat TCR Benelux made by Kronos Events in 2018 zou ophouden te bestaan en niet meer zou terugkeren naar het circuit aan de Nederlandse Noordzee.
Het was niettemin via TCR Benelux en het verkrijgen van track time tijdens Superprix op Circuit Zolder en de Finale Races op TT Circuit Assen dat ik Dick van Elk en zijn rechterhand Renata Aartsen beter leerde kennen en ik daarop door hen werd aangezocht om in 2018 de nieuw gelanceerde Ford Fiesta Sprint Cup te helpen uitbouwen. Vooral naar de Belgische rijders, teams én deelnemende Ford-garages toe. Met zijn jarenlange ervaring en kennis van het reilen en zeilen van de Nederlandse autorensport was Dick uiteraard de sleutelfiguur om voor de Fiesta Cup geschikte datums te vinden op Circuit Zandvoort.
Tijdens de allereerste outing van de Ford Fiesta Sprint Cup dat jaar was het dan ook voor mij een plezier terug te keren naar Circuit Zandvoort en er het trio Weijers-Oude Luttikhuis-Weeda terug te zien. Wie eveneens mijn pad opnieuw kruiste, was Kees Koning, tot dan persman/speaker van Circuit Zandvoort, die zich daaropvolgend aan de zijde van Bobbe Veldkamp opwerkte als een zeer bekwaam co-koersdirecteur van de Ford Fiesta Sprint Cup! Ik moet dan in één adem ook Wim Cools vermelden, want na de twee seizoenen TCR – waar hij een duo vormde met Timothy Houthoofd – volgde hij mij als ‘relatie deelnemers’ naar de Fiesta Cup en slaagde hij erin bij teams en officiëlen veel respect af te dwingen, hetgeen hem zou toelaten een plekje te versieren als sportcommissaris bij SRO in GTWC, ACO Michelin Le Mans Cup en, aub, voorzitter van het College in Asian Le Mans en Porsche Carrera Cup Benelux! Ja, de Fiesta Cup was niet alleen een kweekschool voor jonge talentvolle rijders!
Spijtig genoeg kon ik er recentelijk niet bij zijn tijdens het afscheidsfeestje van Erik. Het was een gelegenheid geweest om diens opvolger te begroeten en hem alle succes toe te wensen. Zijn naam? Jelle Koeten. Jawel, de broer van Bas en stille kracht bij Bas Koeten Racing, met wie ik zowel in TCR Benelux als in de Fiesta Cup vele uren overleg pleegde om bepaalde deals rond te krijgen en samen extra auto’s aan de start te brengen. Toen ik een tijd geleden voor de eerste keer kennismaakte met mevrouw Jelle Koeten, kon zij op geen betere, grappig bedoelde manier onze ‘relatie’ omschrijven: “Jij hangt meer aan de telefoon met Jelle terwijl ik hem nooit of moeilijk te pakken krijg!” Circuit Zandvoort is met Jelle Koeten in goede handen.
